අවුල් සහගත හා අවිනිශ්චිතතාවයෙන් පිරුණු ලෝකයක, දරුවෙකුගේ අහිංසක ඇස්වලින් ජීවිතය දැකීමට සැබවින්ම ඉන්ද්‍රජාලික යමක් තිබේ. ඔවුන්ගේ නිර්මල හදවත් සහ අපිරිසිදු හැඟීම් අපව ගැඹුරින් ස්පර්ශ කරන ආකාරයක් ඇත, අප බොහෝ විට නොසලකා හරින සරල නමුත් ගැඹුරු සත්‍යයන් අපට මතක් කර දෙයි. ඊයේ, අපේ නිවසේ කුඩා සිදුවීමක් දිග හැරුනේ, මගේ සිව් හැවිරිදි පුතාගේ සුන්දර මනස සහ දයානුකම්පිත ආත්මය පිළිබඳ දර්ශනයක් හෙළිදරව් කරමිනි. එය ළමා හදවත් තුළ රැඳෙන අනුකම්පාවේ බලය සහ අසීමිත සෙනෙහස සිහිපත් කරමින් අප සැවොම මවිතයට පත් කළ මොහොතක් විය.
ඒ සියල්ල ආරම්භ වූයේ සමනලයෙකුගෙනි. සියුම් ලෙස පියාඹමින්, එය අපගේ නිහතමානී වාසස්ථානයට ඇතුළු වූ අතර, එය ආශ්චර්යයක් සහ මායාවක හැඟීමක් ගෙන ආවේය. මගේ පුතා සහ ඔහුගේ වැඩිමහල් සහෝදරියන් දෙදෙනා අමුත්තා දුටු විට, ඔවුන්ගේ දෑස් අහිංසක ප්‍රීතියෙන් දිලිසෙන විට උද්යෝගය වාතය පිරී ගියේය. මෙම කුඩා සත්වයා අනුකම්පාව සහ පරාර්ථකාමීත්වය පිළිබඳ හද උණුසුම් කරවන ප්‍රදර්ශනයකට උත්ප්‍රේරකයක් වනු ඇතැයි අප දැන සිටියේ නැත.
දෛවයේ හැටියට, සමනලයාගේ ගමන පව්කාර මුහුණුවරක් ගත්තේ, සිවිලිම මත උස් වූ, සැඟවී සිටි හූනෙකුගේ උගුලට හසු වූ බැවිනි. හූනන් ගේ ග්‍රහණයට එරෙහිව අරගල කරන අසරණ සතාගේ දසුන මගේ දරුවන්ගේ හදවත්වලට තදින්ම කාවැදුණා. නරුමත්වයෙන් බරක් නොවූ ඔවුන්ගේ තරුණ ආත්මයන්, සමනලයා ක්‍රියාත්මක වීමටත්, එහි ආසන්න විනාශයෙන් ගලවා ගැනීමටත් බල කෙරුනි.
සහෝදර සහෝදරියන් තිදෙනා එකට ගුලි වී, වහල් වූ සමනලයා නිදහස් කර ගැනීමේ ක්‍රම ගැන කල්පනා කළහ. ඔවුන්ගේ කටහඬ කාමරය පුරා පිරී ගියේ අධිෂ්ඨානයෙන් හා බලාපොරොත්තුවෙන් දෝංකාර දෙමිනි. ගෙවී යන සෑම මොහොතකම ඔවුන්ගේ කැපවීම වර්ධනය විය, හූනන්ගේ නොසැලෙන ග්‍රහණයෙන් ඔවුන්ගේ කලකිරීමද වැඩි විය. ඔවුන් කූරු, තාවකාලික මෙවලම් සහ ඔවුන්ගේම කටහඬ භාවිතා කරමින් කටුස්සාව පොළඹවා උගේ වහලා නිදහස් කිරීමට උත්සාහ කළහ. එහෙත් හූනන් නොසැලී සිටි නිසා ඔවුන්ගේ උත්සාහය නිෂ්ඵල විය.
මේ පොර අතරේ මගේ පුතාගේ අහිංසක කටහඬ කලබලයෙන් බිඳී ගියා. බලාපොරොත්තු සුන්වීම සහ ශෝකය මුසුව, ඔහු කෙලින්ම හූනන් ඇමතීය, ඔහුගේ වචන ඔහුගේ වයසට වඩා බොහෝ දුරට අනපේක්ෂිත ප්‍රඥාවේ මුතු ඇටයකින් දෝංකාර දෙයි. "ඒයි හූනන්, කරුණාකරලා සමනලයාට යන්න දෙන්න. මම ඔබට කුසලානයක් දෙන්නම්." ඒ මොහොතේ කාමරය පුරා දැඩි නිශ්ශබ්දතාවයක් ඇති විය. කිසිදු යටි අරමුණකින් හෝ පුද්ගලික ලාභ ප්‍රයෝජනයකින් තොර ඔහුගේ පිරිනැමීම ඔහුගේ අනුකම්පාවේ සාරය සංග්‍රහ කළේය.
කුසලාන සහ ඒවායේ වැදගත්කම ගැන සිව් හැවිරිදි දරුවෙකුට තේරුම් ගත හැක්කේ කුමක්ද? වැඩිහිටියන්ගේ ලෝකයේ, කුසලාන බොහෝ විට ජයග්‍රහණයේ සංකේත වේ, වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීමෙන් සහ කැපවීමෙන් උපයා ගත් සම්මාන. එහෙත්, මගේ පුතාගේ අහිංසක මනස මෙම පිළිගැනීමේ ලාංඡනය සඳහා නව නිර්වචනයක් ඉදිරිපත් කර ඇත. ඔහුට කුසලානයක් නියෝජනය කළේ ඉතා වටිනා දෙයක්, අගය කිරීමේ සහ කෘතඥතාවයේ ඉරියව්වක් වන අතර එය කටුස්සෙකුට පවා තම වහලා නිදහස් කිරීමට ඒත්තු ගැන්විය හැකිය.
ඒ මුදු මොළොක් මොහොතේ, මගේ පුතාගේ වදන් තුළ ගැබ් වූ ගැඹුරු ප්‍රඥාව ගැන මට පුදුමයට පත් නොවී සිටීමට නොහැකි විය. සමනලයාගේ නිදහස වෙනුවෙන් කුසලානයක් හුවමාරු කර ගැනීමට ඔහුගේ පරාර්ථකාමී පිරිනැමීම අහිංසකත්වයේ නිර්මල බලය සහ දරුවෙකුගේ හදවතේ නොකැළැල් ස්වභාවය නිරූපණය කළේය. එය ලෝකයේ සංකීර්ණත්වයෙන් තොර වූ ඔවුන් තුළ පවතින අසීමිත ආදරය සහ දයාව පිළිබඳ සාක්ෂියක් විය.
මෙම සරල නමුත් ගැඹුරු සිදුවීම මා මෙනෙහි කරන විට, අපගේ දරුවන්ගෙන් අපට උගත හැකි අගනා පාඩම් මට සිහිපත් වේ. බොහෝ විට ආත්මාර්ථකාමීත්වය සහ ආත්මාර්ථකාමීත්වය දිරිමත් කරන ලෝකයක, මගේ පුතාගේ අහිංසක දයානුකම්පාව සංවේදනයේ සහ පරාර්ථකාමීත්වයේ වැදගත්කම පිළිබඳ ප්‍රබල මතක් කිරීමක් ලෙස සේවය කරයි. අපගේ ආශාවන්ගෙන් ඔබ්බට ගොස් ළඟා වීමට එය අපට උගන්වයි
