සමතා

ගණිත

මිණිත

හැඩයම් වැඩ

ඇත

නූලට !!

ණැන

ඇතා

ගුණ නැතා

හේ වේය

(අ)සමතා෴෴

සුචරිත සළුවෙන් සැගැවුන නිත්‍යය!

ජිවිතය හරි දුකයි

නිවන නම් බෝ දුරයි.

ඒ උනත් හරි සුඛයි!!

පිනවමින් පසිදුරන්

නොවිදින්න ජිවිතය

අපට දි ඒ සුවය

ඔබ ගන්න පිං පේත්!

කල්ප ලක්ෂයක්

අග විදිනු හැක

ඒ අමා සුව!!!

ජිවිතය සුන්දරයි

දුක උනත් හරි රහයි

පිනවමින් පසිදුරන්

නුරා කෙළි ඉම

පුහුදනන් ලබන

අමා සුව

නොම වෙද පරම සුඛ?

නිර්වස්ත්‍රව වින්ද, පළියට

නොම ගෙවා

කල්ප ලක්ෂ දුර ෴෴

"

කොහෙන්ද මේ සතුට

ලොකුදුව සුරතල්

නංගිගේ මැරකම්

ඉවසන් කුළුනෙන්

හිනහෙයි සතුටින්

ඇයි දුව සතුටින්

ඇහුවම කුහුලේන්

පවසයි මෙලෙසින්

සුරතල් වඳනින්

"මතුයම් දවසක

මලයකු අවුදින්

කෙහි රොදකින් ඇද 

හඩවයි නංගිව

රිදුම් වලට තැවුම් පතා

අම්මා ලඟට දුවන නංගි.

සරණ පතා

මගේ ලඟට දුවන මල්ලි

මල්ලි වැලද සිප ගන්නා

රඟ මැව්නා රැව ඇදුනා.

සුව දැනුනා "

ගර්ජනාව සහ කෙඳිරිය

කාල- නීල
චන්ඩ දළ රළ
වර නගමිණා, හො-හෝ හඩ,
පොලා පැන අඹරට
පතබැවූනි 
අකම්පිත
සුසිදු වැල්ලට

චන්ඩ රල භින්නවි, කණ්ඩ වී !
සියුම් චිරි-සිරියකි!!!
සුසිදු සුදු පෙන කැරලි
මියැදේමින්
මුමුණනා!

අප්පච්චි!!!

අප්පච්චි!!!

තානා දරුකැලක්

ජිවිතේ මැදිවියේ

ඉසිබු ලන්නටවත්

නිවනක් නැතිවම

දිවියේ සැදැ-සමයෙත්

කෘෂව ගිය ගතින්-බොඳව ගිය නෙතින්

දහදිය-කඳුළු හෙලමින්.

නිමක් නැති වේදනා විදි

අප්පච්චි!!

දුක්- තැවුල්

බීඩියක දුම් සමඟ

පා කර යවා හිස් අහසට.

පිරුණු ළපටි කුස් සයකින්

පොලා පැන්න සිනා කැකුළු

ඇස්මානේ රදවා ගෙන

සතුටු දියේ සිසිලස විදි

අප්පච්චි!!!